MOED

In de theatersolo MOED neemt acteur en docent Mahfoud Mokaddem je mee naar zijn klaslokaal op het mbo 1. Hij stelt je voor aan Reza, Dayenne, Teun en al die andere leerlingen voor wie niemand ooit een vlag hijst. Mahfoud herkent zich in hen. Want ooit was hij ook zo: een jongen die altijd achterin zit. In de klas, in de bus, in de maatschappij. 

Hier begint het. Bij een gesprek, een ontmoeting. Ik wil weten wat jou hier brengt. Ik wil jou dwars door dat systeemplafond op je dromen wijzen.

Juist de confrontatie met zichzelf als 16-jarige motiveert Mahfoud om voor de klas te gaan staan. Hij pelt de les Burgerschap af tot de vragen: hoe gaat het met jou, hoe ben je hier gekomen en waar wil je naartoe?. Het voeren van dit gesprek zorgt voor een bijzondere band tussen de studenten en hun docent. Maar het antwoord op deze vraag is niet te toetsen en valt buiten de competentieprofielen en didactische kaders. Terwijl de klas Mahfoud als vriend of broer gaat beschouwen, lijken collega’s niets te snappen van zijn manier van werken en vallen hem steeds vaker af. In docentenvergaderingen wordt hij genegeerd, door de opleidingsleider wordt hij op het matje geroepen en van de directie krijgt hij nog één kans. Net als zijn leerlingen (en precies zoals hijzelf vroeger), houdt Mahfoud zich als docent maar moeilijk staande in het onderwijssysteem en dreigt zo opnieuw een schoolverlater te worden. Tot het onomkeerbare gebeurt…

Ik bereid hen niet voor op de examens. Ik bereid hen voor op het leven.

MOED is stand-up storytelling en vertelt het verhaal van die ene docent die jou wel ziet, van leerlingen die een hand in de rug verdienen en collega’s die je niet begrijpen. Een voorstelling vol hiphop beats, videokunst en verhalen van leerlingen en hun docent die weinig aansluiting vinden bij het onderwijssysteem.